Je wilt leiding nemen. Toch wacht je af.
Je wilt haar aanraken, dichterbij komen of het tempo aangeven. Maar zodra je initiatief wilt nemen, twijfel je: is dit te veel? Straks voelt ze zich niet prettig. Dus laat je de volgende stap weer aan haar.
Je wilt het goed doen, dus je past je aan. Je wacht op haar initiatief, houdt je wensen voor je en let op elke reactie. Zelfs tijdens een aanraking vraag je je af of je genoeg doet.
Ondertussen raak je je eigen gevoel kwijt. Waar heb jíj zin in? Wat vind jij fijn? Je bent zo bezig met plezieren dat ontspannen en genieten naar de achtergrond verdwijnen.
Je wilt haar aanraken, dichterbij komen of het tempo aangeven. Maar zodra je initiatief wilt nemen, twijfel je: is dit te veel? Straks voelt ze zich niet prettig. Dus laat je de volgende stap weer aan haar.
Je wilt haar grenzen respecteren en zorgen dat ze zich veilig voelt. Maar je bent zo bezig met hoe je overkomt, dat je elke reactie gaat analyseren. Wat jij voelt en waar je naar verlangt, merk je nauwelijks nog.
Jij hoopt dat je terughoudendheid haar op haar gemak stelt. Zij kan juist jouw verlangen en initiatief missen. Het contact voelt minder spannend dan je zou willen. Haar grenzen respecteren en duidelijk laten merken wat jij wilt, kunnen samengaan.
Je raakt haar aan. Omdat je geniet van haar huid, haar warmte en het contact. Of omdat je hoopt dat haar reactie bevestigt dat je het goed doet. De beweging kan hetzelfde zijn, maar voor jou voelt het anders: ga je op in de aanraking, of wacht je op een teken dat je goed genoeg bent?
Haar plezier mag je natuurlijk raken en opwinden. Het verschil zit in de ruimte die je zelf voelt. Wil je hiermee doorgaan? Zou je iets anders willen proberen? Of blijf je geven omdat je bang bent dat je anders tekortschiet?
Sta eens stil bij de vraag: “Wat vind ík fijn aan dit moment?” Misschien voel je zin om dichterbij te komen, rustiger aan te doen of zelf aandacht te ontvangen. Vanuit dat verlangen kun je initiatief nemen en samen afstemmen. Dan geef je iets waar je zelf ook in aanwezig bent.
Vervang een automatisch ja door “Ik denk er even over na.” Gebruik die ruimte om te merken of je iets echt wilt.
Probeer een concrete zin: “Ik zou liever wat langzamer gaan” of “Vanavond wil ik graag even tijd voor mezelf.” Je wens hoeft geen uitgebreide verdediging te krijgen.
Luister en stem af, maar trek je voorkeur niet direct terug bij teleurstelling. Je kunt begripvol zijn en toch bij je grens blijven.
Ik help je opmerken wanneer je al ja zegt voordat je weet wat je zelf wilt. In begeleide sessies met vrouwelijke oefenpartners oefen je met leiding nemen, wensen uitspreken en aandacht ontvangen. Juist bij aanraking kun je onderzoeken wat prettig is, waar je aarzelt en hoe je dat duidelijk aangeeft. We staan ook stil bij wat het met je doet als de ander iets anders wil.
Je hoeft niet harder of minder zorgzaam te worden. Je werkt aan contact waarin jouw voorkeuren, grenzen en plezier ook zichtbaar mogen zijn.
Ontdek mijn 1-op-1 begeleidingNee. Aandacht voor de ander is waardevol. Het wordt lastig als je je eigen wensen steeds wegdrukt of vooral instemt uit angst voor de reactie.
Neem tijd en begin bij kleine verschillen: wat geeft energie, wat kost moeite en welke aanraking voelt prettig? Je mag ook zeggen dat je het nog niet weet.